Interview met Mario Gijbels deel 2

Voor ‘Gefluister in het riet 31’kon u het eerste en naar de vele reacties te horen erg gesmaakte interview lezen met Mario Gijbels. Hier volgt deel 2!

Vertel ons wat over de ‘Parel van Balen’!

Een paar jaar geleden ving ik het gerucht op van een fraai beschubde veertiger, ‘de Parel van Balen’. De vis zwom op een grote wedstrijdvijver en toen ik er de eerste keer foto’s van onder ogen kreeg, was ik meteen verkocht! Al tijdens de 2e nacht had ik hem, uiteindelijk enkele kilo’s lichter dan ze me hadden voorgehouden, maar dat maakte niet zo veel uit. De vis was immers echt zo

bijzonder fraai beschubd dat je er haast in kattenzwijm van viel! Ellen vergezelde me naar daar en ving ook enkele beauties: o.a. een oranje rode koi en een volshubspiegel. Dennis Hellings ging er na mij ook achteraan, maar kreeg hem ondanks verwoede pogingen niet te pakken. We vermoeden intussen dat iemand de vis op het kanaal heeft gezwierd. Het water ligt immers vlakbij het Kanaal van Beverlo. Eén van de koi die ook op de put zwom is immers intussen meerdere keren op dat stuk kanaal teruggevangen. Dat geeft dus te denken…

Je vist ook al lang af en aan op de Paalse Plas.

Ja, in het verleden ving ik daar al één van de topvissen zijnde de ‘Pijl’ op 26,4 kg, maar ik wou toch ook graag de befaamde ‘2-Buik’ vangen. En in 2015 lukte dat eindelijk. Ik had dat jaar twee targets in het vooruitzicht gesteld en heb ze ondanks de weinige beschikbare vistijd toch beiden in het net gekregen. De ene was een heel fraaie rijenkarper die op één van Bob zijn wateren zwom (Kanaalke 2) en die had ik toevallig ook al na nacht 2. De andere betrof dus zoals gezegd ‘2-Buik’, de markante topschub van de Paalse Plas. Normaliter een hoge vijftiger, zelfs een keer een zestiger! In

december 2014 zat ik er met Kristof Eyckens om opnames te maken voor het BCM (Belgian Carp Masters) en toen werd hij aan de andere kant van het water gevangen op 31 kg.

Maar de vis was in 2015 al duidelijk op zijn retour want ik ving hem op ‘slechts’ 23,8 kg. En enkele maanden later heeft hij helaas het loodje gelegd.

Je viste door de jaren heen ook vrij regelma­tig in Frankrijk. Het zou ons te ver leiden om al je Franse vangsten onder het licht te houden maar

Voor ‘Gefluister in het riet 31’kon u het eerste en naar de vele reacties te horen erg gesmaakte interview lezen met Mario Gijbels. Hier volgt deel 2!

Vertel ons wat over de ‘Parel van Balen’!

Een paar jaar geleden ving ik het gerucht op van een fraai beschubde veertiger, ‘de Parel van Balen’. De vis zwom op een grote wedstrijdvijver en toen ik er de eerste keer foto’s van onder ogen kreeg, was ik meteen verkocht! Al tijdens de 2e nacht had ik hem, uiteindelijk enkele kilo’s lichter dan ze me hadden voorgehouden, maar dat maakte niet zo veel uit. De vis was immers echt zo

bijzonder fraai beschubd dat je er haast in kattenzwijm van viel! Ellen vergezelde me naar daar en ving ook enkele beauties: o.a. een oranje rode koi en een volshubspiegel. Dennis Hellings ging er na mij ook achteraan, maar kreeg hem ondanks verwoede pogingen niet te pakken. We vermoeden intussen dat iemand de vis op het kanaal heeft gezwierd. Het water ligt immers vlakbij het Kanaal van Beverlo. Eén van de koi die ook op de put zwom is immers intussen meerdere keren op dat stuk kanaal teruggevangen. Dat geeft dus te denken…

Je vist ook al lang af en aan op de Paalse Plas.

Ja, in het verleden ving ik daar al één van de topvissen zijnde de ‘Pijl’ op 26,4 kg, maar ik wou toch ook graag de befaamde ‘2-Buik’ vangen. En in 2015 lukte dat eindelijk. Ik had dat jaar twee targets in het vooruitzicht gesteld en heb ze ondanks de weinige beschikbare vistijd toch beiden in het net gekregen. De ene was een heel fraaie rijenkarper die op één van Bob zijn wateren zwom (Kanaalke 2) en die had ik toevallig ook al na nacht 2. De andere betrof dus zoals gezegd ‘2-Buik’, de markante topschub van de Paalse Plas. Normaliter een hoge vijftiger, zelfs een keer een zestiger! In

december 2014 zat ik er met Kristof Eyckens om opnames te maken voor het BCM (Belgian Carp Masters) en toen werd hij aan de andere kant van het water gevangen op 31 kg.

Maar de vis was in 2015 al duidelijk op zijn retour want ik ving hem op ‘slechts’ 23,8 kg. En enkele maanden later heeft hij helaas het loodje gelegd.

Je viste door de jaren heen ook vrij regelma­tig in Frankrijk. Het zou ons te ver leiden om al je Franse vangsten onder het licht te houden maar laten we er enkele uit­lichten. Je trips naar het zuidwesten van dat land bijvoorbeeld.

De "parel van Balen"
Ellen met een van de Koikarpers
De Paalse plas en de "Pijl" 26,4 kg
2 buik op 23,9 kg

Ja, de eerste keer in die regio was met jou op Rainbow (september 2007) en ik kreeg er een flink pak voor de broek (lacht uitbundig). Ik wilde niet naar je luisteren en wou koppig mijn eigen ding doen tegen jouw adviezen in. Maar goed, ik vind ook dat je als boilieboer je eigen weg moet zoeken. Ik testte toen enkele ingrediënten die bij nader inzien niet zo geschikt waren, maar ik wilde het perse uittesten met alle gevolgen vandien… Terwijl het bij jou liep als een gek kreeg ik amper een visje gevangen…

Ik weet nog goed dat je er een grap met me uithaalde! Ik was even weg douchen en net dan was er één van mijn hengels afgelopen. Je sprak me toe met een gespeeld bedrukt gezicht: “Mario, Mario… een bak van een schub op jouw hengel, tja die kan je niet claimen, zo spijtig…”

Ik kon wel door de grond zakken! Maar je kon je niet lang bedwingen en proestte het uit, het was maar een kleintje, een kilo of 6, 7… (lacht)

Daar was ik eerlijk gezegd blij om, stel je voor dat het echt een bak was geweest? Ik

strandde uiteindelijk op drie vissen met een schub van 13,9 kg als grootste. Niet echt uitzonderlijk naar Rainbowstandaards, maar goed, het was een goeie les en ik had e.e.a. opgestoken over de manier van vissen. Later ben ik er nog teruggeweest (ook met Bob) en toen lukte het wel aardig. We hadden er eens een erg gesmaakte en geslaagde voorjaarstrip op stek 21 met een reeks veertigers erbij. Een fijn en aantrekkelijk water!

Ik beviste ook meerdere andere wateren in de regio. Meestal samen met Kris Muysewinkel. Eén van die wateren was qua bodemgesteldheid nog gekker dan Rainbow! Een omgekeerde eierendoos was er niks bij. We konden er ook een mooie reeks vissen vangen, echter alleen ‘s nachts. Ik ving één van de (afgepaaide) topvissen op net geen 25 kg. Normaal zit die vis een stuk zwaarder maar toen net niet. Hoe dan ook, zeker een water om ooit nog eens naar terug te keren. Over de andere wateren kan ik niet veel kwijt. Ik ben er telkens geweest op uitnodiging van Kris en het is niet aan mij om ze prijs te geven. Ik kan enkel zeggen dat ze prachtige vissen bevatten en ontzettend uitdagend zijn. Het is geen vakantievisserij… Op het ene water

waarover ik het had moet je een pokkeneind sleuren met je materiaal, je kan er immers niet bij met de auto. Op een ander staan er zoveel obstakels dat je er nog een pak extremer uit de hoek moet komen dan op Rainbow… Het is er schilderachtig mooi, maar ongenadig voor wie niet voorbereid is en zijn zaakjes niet 100% voor mekaar heeft. Het peil van het water fluctueert ook nogal. Zo kan je afhankelijk van de periode van het jaar ineens vijf meter hoger of lager op de oever moeten plaats nemen…

Terug naar eigen land! Een ticket dat ik je echt benijd is dat van de Maas Valley. En dat terwijl ik er lang geleden zelf een ver­gunning voor had. Ik heb zo’n een spijt dat ik dat ooit heb ingeleverd…

Ja dat snap ik, dat had je beter niet gedaan. Het is met voorsprong één van de allermooiste wateren van het land. En het is intussen geen sinecure om er nog binnen te raken… Eigenlijk waan je jezelf in Frankrijk als je daar zit… Het is groot, helder en omringd door heuvels. Er zwemmen ook prachtige vissen rond die van jaar tot jaar groter worden en waarvan we het einde

nog lang niet hebben gezien.

Ik vis er ook al behoorlijk lang, het ene jaar totaal niet en dan weer eens heel vaak. Ik had mijn hoofd gezet op drie vissen aldaar. Eén ervan was ‘Knobbel’, een vijftiger die van Gravelco (nu Heybroeck) kwam, het water dat op dat moment werd dichtgegooid en waar men toen een reeks vissen heeft verwijderd om ze voor een tragische dood te behoeden. ‘Knobbel’ zwemt eigenlijk niet op het grote water van de Valley maar op één van de annex wateren (ook goed voor dik 20ha), de Valley zelf is niet ver van de 100ha.

‘Knobbel’ had ik vrij snel te pakken, maar die had zijn overtocht ook niet zo goed verteerd. Hij zat er ook tussen een partij kleinere uitzetvissen. Maar goed, ondanks zijn teruggelopen gewicht deed de vangst me ontzettend veel plezier! Ik had hem immers op Heybroeck zelve ook een tijd belaagd en daar niet kunnen strikken. Intussen heeft Gravelco dat water verkocht en is wat rest (een deel is effectief dichtgegooid) een syndicaatwater. Enfin, je kent het wel want je vist er ook.
Ja ik had graag gehad dat ‘Knobbel’ er nog zat, maar goed, ik snap dat men toen een aantal vis­sen met nobele bedoelin­gen overigens, heeft ver­plaatst… Ze waren voor hetzelfde geld bedolven onder een berg zand!

24,7 kg uit het zuidoosten van Frankrijk
Rainbowveertiger
‘Zijdestreep’
‘Knobbel’

Op de Valley zelve wou ik vooral de ‘Zijdestreep’ en de ‘Hangbuik’ hebben, beiden spiegels. ‘Zijdestreep’ had ik afgelopen jaar (normaal een vijftiger) op 24,3 kg en de ‘Hangbuik’ had ik al enkele jaren eerder op 23,1 kg. Die is trouwens ook eens gevangen door voormalig PB-man Koen Koops tijdens die onderwateropnamen voor PB van Daniël waarnaar ik in deel 1

verwees. Dat was toen Koen zijn record. Ik had hem getoond waar hij zich moest droppen (ik had de vis zien zwemmen) en even later was het kat in bakkie.

Het jaar na mijn vangst van ‘Hangbuik’ was hij al 25,1 kg en bij zijn laatste vangst (2 jaar terug) was dat al 28 kg+! De vis groeit werkelijk als kool en is nog niet zo oud. Hij behoort samen met de ‘Zijdestreep’ tot een reeks vissen van de allereerste uitzetting die het syndicaat er deed! Dat is maar een slordige tien, twaalf jaar geleden schat ik en die visjes wogen maar enkele kilo’s bij uitzetting. Dat geeft aan hoe voedselrijk het water is.

‘Knobbel’

Afgelopen jaar viste je ook op Sumbar in Kroa­tië. In de FOAL van Ma­gazine 84 kregen we al uitgebreid relaas van Bart Voeten zijn magi­strale vangsten. Hoe ver­liep het daar voor jou?

Was me dat een sessie zeg! Ik had vier stekken geboekt. We gingen er afgelopen najaar met een aantal mannen van het Dream Baits-team heen. Bart en ik gingen twee weken de andere jongens (Kristof Eyckens, Dennis Hellings etc.) gingen elke een week. Een ideale gelgenheid om ons nieuw aas ‘The Dictator’ uit te testen. Ik had een schub van 27,9 kg als grootste, echter Bart en ook Kristof Eyckens hadden de echte bakken. Kristof ving een werkelijk fantastisch ogende 33,5 kg spiegel! Bart had zomaar liefst 82 vissen waarvan er 19 boven de 20 kg zaten! Een hele ervaring en een onvergetelijke trip.

Je waagde je ook al meermaals aan karperwedstrijden. Het WCC op Bolsena in Italië is wellicht je meest memorabele van allemaal?

Ja, dat was in het gezelschap van Bob. Dat was in 2013 en nog voor we zakenpartners waren! We eindigden vijfde maar hadden eigenlijk minstens derde en zelfs tweede kunnen zijn. We hadden nochtans een slechte loting want het jaar ervoor was er in die ganse sector amper vis gevangen. 4 stuks voor dik 25 vissers als ik het goed heb. De verwachtingen waren bij aanvang dus niet zo hoog gespannen. Echter, we vingen

The Valley, één van de mooiste wateren die ons land rijk is en ‘Hangbuik’, Valley’s biggest

een honderden meters lange voerstreep die voorbij de grens lag. Op die manier trok ik de vissen van het open water net tot op de grens van onze sector. En dat werkte fantastisch want het liep voor ons verschrikkelijk hard. We vingen bovendien relatief grote vissen, het gros zat boven de dertig pond! Maar de vermoeidheid (ik ging maar door, dag en nacht in weer en wind) eiste zijn tol en na enkele nachten zonder slaap sliep ik door een aanbeet heen. Die vis verspeelde ik. Op een ander moment verbood Bob me om het water op te gaan om de vis te gaan afdrillen omdat de golven veel te hoog waren, het was echt stormweer. Die vis verspeelde ik daardoor ook. Nu, achteraf gezien had Bob gelijk want het was echt wel gevaarlijk, maar met die paar verspeelde vissen erbij waren we zeker in de top 3 geëindigd. Ik verspeelde nog een derde vis omdat ik die (ook door de wind en de golven) maar niet onder controle kreeg. Hij had al eens in mijn net gezeten (een hoge dertiger, mogelijk zelfs lage veertiger) maar omdat de dril zich afspeelde op de grens met onze buren en omdat een vis afgedrild en of geschept buiten je sector niet meetelde moest ik constant bijsturen met de motor. Anders had de vis al lang binnen geweest. Die

kwam uiteindelijk ook los….

Ik heb op een gegeven moment ook de fout gemaakt om met partikels beginnen te voeren. Daardoor ving ik een ganse reeks zeelten op rij en liep ik gegarandeerd enkele karpers mis.

Een van je fraaiste spie­gels van de laatste jaren was de ‘Engelse’, een vis uit de Kempen.

Daar kwam ik al snel in contact met een van de lokale bezienswaardigheden: de ‘Platten’. genaamd. Een op zijn minst kleurrijke figuur te noemen die toen vlakbij woonde en er vaak rondhing. Hij had een tijd van zijn leven in de cel doorgebracht en om de verveling te doden zette hij regelmatig een tatoo bij zichzelf. Zijn ganse lichaam stond er vol mee. Zelfs op zijn gezicht stond ‘Platten Forever’ getatoeëerd. Op zijn ene voet heeft hij een tatoo: ‘ik ben moe’ en op zijn andere voet: ‘ik ook’. Om maar te schetsen wat voor figuren er zich daar ophielden.

Maar goed, ik sloot snel vriendschap met hem want ondanks zijn bizarre verschijning had hij wel een hart van goud. Ik deed hem af en toe iets cadeau en ik kon er in zijn ogen niks fout doen! Hij was mijn ogen en oren toen ik niet aan het water kon vertoeven en hield me wat op de hoogte van de situatie.

Krosof Eyckens’ Sumbarspiegel: 33,5 kg

De jacht naar de grote spiegel was open.

Het werd een zware bevalling, maar wel een met een goede afloop!

Ik kon vrij snel enkele andere vissen vangen waaronder de nummer 2 zelfs ettelijke keren, maar de grote ontsnapte me telkens weer… Ik heb er dik 4 maanden naar gevist. Ik ben er begonnen op 5 mei omdat ik dacht dat hij er rond die tijd ging uitkomen, echter blijkbaar was hij juist de dag ervoor gevangen… Fout gegokt dus!

In totaal kreeg ik er 27 aanbeten en op 9 september had ik hem uiteindelijk te grazen. De laatste twee weken van augustus heb ik wel amper gevist. Ik viste er 7 volle dagen in totaal en verder deed ik een gemiddelde van 2 â 3 kortje nachtjes per week. Dus toch wel een dikke 30 nachten alles samen. Ik was bijna elke dag aan het water ook al was het maar om te voeren of om te observeren.

Van de 27 runs heb ik er twee verspeeld. Eentje zat vast in een tak en bij één viel de hoofdlijn al slap nog over voor ik kon aanslaan… Dus dat viel op zich wel mee. De nummer 2 is, jammer genoeg na mijn 4de vangst ervan gestorven. Twee dagen

erna was ie dood. Het was al niet normaal dat ik hem 4 keer had gevangen omdat het bij de locals meestal de vis was die ze niet konden vangen, sommigen wachtten er al 10 jaar tevergeefs op. Hij was de kracht kwijt in zijn vinnen, het leek of er hem enkel nog wat kracht restte in zijn staart. Hij bezorgde je ook aparte drils.

Ik kon hem ook altijd spotten met de boot, hij was absoluut niet schuw. Zodoende heb ik er ook veel foto’s van. Hij had ook uitpuilende ogen gekregen… Maar ik ben er toch heel erg van aangedaan geweest. Ik was net op de terugweg met de boot toen ik een grote spiegel zag drijven. Bij de laatste twee keer had ik hem enkel gewogen en er een paar matfoto’s van gemaakt. Het ging dus telkens om een zeer kort verblijf op de kant. Hij zwom de laatste keer ook meteen weg. Toch voelde het aan als een laatste zetje geven…

Het zijn natuurlijk zeer oude vissen. De topvis had eigenlijk ook niet zoveel kracht in zijn vinnen al was dat wel nog een stuk meer… Hij was ook een laagje zo half boven zijn oog aan het krijgen, iets wat je wel vaker ziet bij oude vissen. Dus zou me niet verwonderen dat die langzaam blind aan het worden is…

Dus heb er veel moeten dubbelen, mijn laatste 5 vissen had ik allemaal al… 

Met Bob op het WCC
WCC Bolsena
De ‘Engelsen’
De Platten

Er zitten volgens mij maar een 15-tal vissen op van betekenis. Wel ook een 70-tal graskarpers waarvan het gros over de meter is… Heb er geen enkele van gehaakt trouwens, wel regelmatig een zeelt, minimaal 35 â 40 en twee handenvol brasems ook, maar dat viel nog mee.

Een 3-tal andere vissen had ik nog graag gevangen, maar het kost natuurlijk allemaal veel kracht en diesel. Het is toch al gauw 2,5 uur rijden per dag voor me, bovenop mijn werk en gezin, dus dat gaat op den duur wel wat doorwegen…

Dus meer dan blij dat ik er klaar ben nu en ik andere horizonten kan opzoeken.

In die 4 maand dat ik er viste is hij trouwens nog eens gevangen en naar verluidt zelfs op 30 kg plus. Ik had het gevoel dat het moment er was maar de vissen gingen net dan massaal aan het paaien… Dus dacht ik van: ik geef het even wat rust en voer wat

 

verder.

Dat had ik beter niet gedaan. Nu ik had een concurrent die elke week van donderdag tot zondag aan een stuk kon vissen. Dat was dus aardig klote. Vaak zat de vis in een bepaalde hoek en kon ik er niet vissen. Hij heeft er niet veel gevangen maar wel net die. Ik voerde eerst over heel het water, maar beperkte dat al gauw tot twee stekken. Stekken waarvan ik zeker wist dat hij er niet viste en waar trouwens nagenoeg niemand viste. Ik voerde deze goed aan en had de stekken zo gekozen dat ik altijd een alternatief had en ik op minstens één van de twee mijn ding kon doen. Toen was het 3 â 4 weken blanken voor hem en toen is hij een tijdje gestopt. Hij viste meestal met een fluo en wat haakaas op mijn voerstekken. Op zich niet slecht gezien van hem… Toen hij hem had zat heel zijn bewaarzak vol met mijn aas. Om maar te schetsen dat het geen ‘walk door the park’ was en het niet bepaald

 

mee heeft gezeten.

Maar als je hem dan hebt is de voldoening dubbel zo groot hé, ook al was zijn gewicht zowat het laagste in de laatste 4 â 5 jaar. Normaliter zakt de vis nooit onder de 29 kg en nu dus 27,5 kg. Heb mijn weegschaal achteraf nagezien en die klopt echt als een bus. Maar hij was puntje gaaf dat is nog belangrijker en ik was meer als tevreden met de vangst. De vis is bij mijn weten niet meer gevangen en het gerucht gaat ook dat hij intussen gestorven is trouwens, dat zou jammer zijn want dat is dan alweer een topspiegel minder in Belgïe…

Je FOAL-sessie op het Koet dan… Kunnen we het daar ook nog even over hebben?

Uiteraard, dat was eind oktober 2013. Ik kon via Sven Schobben en Patrick een

gastsessie vissen op ‘t Koet. Ik mocht zelf de

 

datum bepalen. Dat klonk natuurlijk als mu­ziek in de oren want wie wil er nu niet een gooi doen naar enkele van ‘s lands grootste monumenten die zowel qua reputatie, pedi­gree als grootte tot het kruim van het land behoren?

Ik heb het weerbericht goed in de gaten gehouden omdat ik onder bepaalde weers­omstandigheden wou vissen. De maanstand moest juist staan, er stond ook een na­jaarsstorm aan te komen en ik wou net dan gaan. Ik had de sessie al een keer verplaatst omdat de omstandigheden niet optimaal waren maar toen er in het weerbericht ge­wag werd gemaakt van stormweer wist ik het zeker: het moest en zou nu gebeuren! Ik informeerde ook nog even bij jou hoe de vangsten waren geweest en jij had net de eerste van jullie najarscampagne gevangen.

Klopt ja, de ‘Lange Vlek-schub’ op 19,3 kg… Erwin

en ik dachten bij onszelf, yes we zijn vertrokken, de vissen zitten op ons voe­ren en toen kwam jij als een duiveltje uit een doos­je op de proppen! 🙂

 

The Famous RT
‘Play’

Tja, die unieke kans kon ik niet laten lig­gen hé. We arriveerden in de namiddag ter plaatse maar konden niet bij het wa­ter komen. Die storm was zo fel geweest dat we eerst menige boom dienden weg te zagen omdat ze het toeganspad tot het water blokkeerden. We moesten enige tijd wachten op Sven zijn vader om die bomen te komen wegzagen dus waren we pas in de avondschemering aan het water en konden we pas starten toen het al donker was Sven viste links, ik rechts en Patrick in het midden. Niet ideaal met zoveel lijnen maar en gegeven paard kijk je niet in de bek. De weersomstandigheden waren zoals al aangehaald, ideaal. Ik kan me niet meer precies herinneren of ik de vissen nu al in de eerste dan wel de tweede nacht of dag had… Mijn geheugen laat me wat in de steek?

 

Komaan Mario, dat kan je niet menen? En ik die dacht dat mijn geheugen achteruit boerde… De eerste nacht had je ‘Play’ dat weet ik nog goed want ik kreeg die ochtend tele­foon van Erwin.

Nu ik kreeg uiteindelijk vier aanbeten op twee nachten. 1 verspeeld, verder de ‘MP’, een vijftiger en de twee topvissen, ‘Play’en ‘TRT’, beiden zestigers.

De eerste nacht ving ik inderdaad ‘Play’, klopt. Hij kwam van op 7 meter onderaan het plateau van de grote kom.

‘TRT’ ving ik ‘s morgens als ik het me goed herinner…

Mijn geheugen laat me echt wat in de steek en ik weet het allemaal niet meer zo goed wie ik wat en wanneer ving. Ik zat eigenlijk meer met mijn gedachten op de Schaaps­kuil omdat ik op dat moment daar bezig was en er eindelijk aan het vangen geraakt was. Ik had zelfs tot op het laatste moment getwijfeld of ik niet naar daar zou gaan, maar omdat dit een eenmalige opportuni-

 

Belgische target van één van Bobs wateren

teit was kon ik dit niet laten schieten. Ge­lukkig maar zou ik zeggen want het werd een session of a lifetime.

Ik denk dat ‘MP’ trouwens ook ‘s nachts kwam maar de verspeelde vis was beslist overdag, dat weet ik nog zeker, die zat pot-vast in de kant ergens aan de zijde van de berken.

Ja daar liggen een par­tij berken in het water en wel op dieptes van 5 à 6 meter, je ziet ze niet lig­gen maar ze zijn er wel. Op wat werden de vissen gevangen trouwens?

Alle vissen werden gevangen op Voodoo, een paar handjes, zeker niet overmatig. Toen ik mijn rigs toonde aan Sven was hij er niet gerust op. Een Longshank maatje 10!! Korte onderlijnen (7 cm) en een plat lood. Maar omdat alle visen van open water kwa­men en ik geen druk moest zetten lukte dat allemaal aardig.

Leuke anekdote is dat ik daar ook iets apart heb leren drinken!

 

Jij aan de drank? Vertel op!

Nou, niks alcoholisch, eerder iets kalme­rends. Gemberthee gezet door Patrick en dat drink ik nu nog altijd! Ik vind het lekker en het is rustgevend.

Iedereen heeft recht op zijn afwijking Mario! Waar vis je momenteel?

Ik heb net een videosesie achter de rug voor Dream Baits. Een deel werd opgenomen op de Maasvallei (op het kleine water) en een deel in Nederland op Carp Valley met Roy Alofs. We hebben een boel vissen gevangen! De vissen lagen, voorjaar zijnde, allemaal bijeen voor het riet, dus was het een kwes­tie van lokaliseren, wat voeren en toeslaan.

Verder vis ik ‘s winters ook af en toe op Bob’s Forst Valley, het Karperveen en ‘t Kanaalke (zie foto rijen bovenaan rechts). Dan zijn er immers weinig of geen boekingen en kan ik mijn gang wat gaan. Alleen is dat dit jaar wegens veel te druk amper gelukt. Kevin, één van onze werkkrachten is momenteel out met een handblessure en daardoor die-nen Bob en ik de gaten te vullen. We draai-en momenteel nog meer overuren dan we anders al doen. Ik snak naar wat vrije tijd!

Wat een rug!
Na zo een sessie hoort er een verkwikkende duik achteraan
Dit voorjaar met Roy Alofs
Ellen, mijn steun en toeverlaat

Wat zijn je plannen voor dit jaar? Ik ga zeker naar Denemarken. Supermooie natuur, geen monsters maar wel prachtig beschubde vissen tot 20 kg. Daar kijk ik ontzettend hard naar uit! Verder ga ik ga voor de allereerste keer naar Cassien en wel met Kris Muysewinkel, één van jou vismaten ook. En je weet met Kris is het altijd fijn vissen. We gaan met-een voor 12 dagen, het is immers ook ver rijden anders is het de moeite niet. Ik ga zeker ook nog naar Engeland waar ik
op twee verschillende wateren wil uitpak-ken. Eén ervan is Horseshoe, het water van de Engelse Carp Society die erom gekend staat om werkelijk adembenemend mooi beschubde vissen te herbergen! Ik ga te-vens een paar dagen naar Gold Lake. Oorspronkelijk zou ik samen gaan met San-der Schipper en Shaun Harrison van Palla-trax, neen zo heet hij niet. Shaun sowieso. Of toch niet? Neen het is Simon denk ik en iedereen noemt hem Pom… Fuck, mijn geheugen laat me in de steek (alweer). Ik word ouder man… Wacht ik zoek het even op via mijn smartphone. Ach hier heb ik het… het is in feite Simon Pomeroy van Pallatrax. Echter zij moeten beiden nu naar China, dus ga ik maar alleen.
Shaun Harrison en Si-mon Pomeroy liggen qua
kansen op naamsver-warring nu niet meteen in mekaars buurt Mario… Misschien moeten we het hier bij laten zodat je geheugen weer wat kan recupereren. Eens wat slaap inhalen en dat komt wel allemaal weer voor mekaar makker! Hartelijk bedankt om ons te woord te staan. Het was me een waar genoegen om nog eens zo uitgebreid met je te kunnen kletsen en her-inneringen op te halen. Je hebt ondanks je nog jonge leeftijd een fantas-tisch parcours afgelegd,
Ellen, mijn steun en toeverlaat
Kwaliteitscheck door de master himself
zowel op gebied van vi-sen als zakelijk. En dan ook nog eens een goe-de familieman die tijd maakt voor vrouw en kids! Respect!!

Een kijkje binnenin de fabriek
waliteitscheck door de master himself

Lock down fever

Lock down fever…          

Het corona virus begint echt een probleem te worden.

De eerste mooie dagen van het vroege voorjaar komen eraan en de angst dat het vissen verboden zal worden, begint me parten te spelen. Na het maken van enkele afspraken met mijn werkgever, krijg ik het akkoord om twee dagen extra verlof te nemen. ’s Avonds breng ik nog wat WE-time door met mijn vriendin en ’s morgens vertrek ik in alle vroegte naar het water. 

Eerst en vooral neem ik de tijd om te kijken of er enig teken van leven te bespeuren valt. Een uurtje later beslis ik om de stek te nemen die straks vrijkomt. Deze stek heeft de voorbije nacht vis opgeleverd. Verder is er weinig tot geen activiteit te bespeuren.

Na het nodige peil- en zoekwerk liggen de hengels kort voor de middag eindelijk op scherp. De rigs zijn simpel maar efficiënt: een blow-back rig van 20cm en een haak maatje 4. Deze zijn beaasd als snowman presentatie: een 15mm testboilie van sumobaits waar ik al een tijdje goeie resultaten mee heb en een 12mm lobster pop up.

Met de voerbuis verspreid ik een kilo voer over de zone. Dit doe ik bewust heel verspreid. De vis zit momenteel zeker nog niet in vreetmodus. Door het voer te verspreiden zet je de vis sowieso iets meer aan tot bewegen en zoeken.

Een paar uur later is mijn verbazing groot als er plots twee piepen te horen zijn. Ik verwacht nu totaal nog geen aanbeet en al zeker niet zo vlug na het ingooien en voeren. Ik gris de hengel uit de steunen en na een korte bizarre dril slaag ik er in mijn eerste vis uit dit water te halen. De mooie spiegel toont 21,3kg op de weegschaal. Bizar… eerste vis en al direct 20kg+!! Ik ben geen echte gewichtenjager, verre van eigenlijk, maar een vis van dit formaat komt toch wel lekker binnen en is meer dan welkom!!

De volgende 24u blijft het stil… de ijskoude wind is naar mijn gevoel zeker een spelbreker! De peilhengel wordt opnieuw uit de sleeve gehaald. Na wat zoeken vind ik een interessant plateautje. 1 hengel verplaats ik naar de gevonden spot, de andere hengels blijven op de eerdere spots liggen.

Na het nodige gesukkel en gekloot… man wat kan het hier waaien, denk ik vloekend bij mezelf, ligt de rig uiteindelijk waar ik hem hebben wil. De aankomende nacht lijkt de weersvoorspelling een stuk gunstiger. De nodige hoop op een aanbeet is er en al vroeg kruip ik mijn slaapzak in. Slapen lukt me nauwelijks, onrustig controleer ik meermaals hoe laat het al is… Uur na uur neemt de twijfel toe… en dan plots 2 piepen… Ik vis graag met toploden en 2 piepen zijn voldoende om te weten dat er iets met mijn aas aan het klooien is!!

Snel draai ik de lijn strak. Ik voel direct dat het zeker geen brasem is die besloten heeft er met het aas vandoor te gaan. Tijdens de dril komt het besef dat dit de hengel is die ik verplaatste na het extra peilwerk. Dit is genieten… na 24u geen teken van leven te hebben gehad… Rustig dril ik deze sterke tegenstander af en na een hevig gevecht onder de hengeltop kom ik als gelukkige winnaar uit de strijd! Tijdens de dril had ik al de indruk dat ook dit een beste vis was! Een eerste aanblik in het landingsnet bevestigt dit volledig. Wat een brute bouw heeft deze vis! Rustig ontdoe ik de vis van de haak en draag hem voorzichtig richting de mat. Deze goudklomp bevestigt mijn gevoel: de naald van de weger stopt een stuk boven de magische grens!

Een gevoel van ongeloof overvalt me.  Het vangen van een 20kg vis in België is sowieso in mijn ogen nog steeds iets speciaals, maar om er 2 te vangen op 48u…!?!? Uniek zal dit zeker niet zijn, maar mij is het nog niet eerder overkomen.

De resterende uren van de sessie blijven de hangers stil onder de hengels hangen. Ondertussen beginnen de plannen om volgende week nog een nachtje te vissen in mijn hoofd te spelen…

Jammer genoeg volgt tijdens het opruimen het nieuws dat vissen algemeen verboden wordt, de hengels zullen met veel tegenzin, voor onbepaalde tijd het zonlicht niet meer kunnen aanschouwen. Hopelijk kunnen we na het verslaan van dit virus verder doen waar we gebleven waren, vangen!!

Het is wat het is, de crisis waar de wereld mee te doen heeft is vele malen serieuzer.

Vissen is en blijft uiteindelijk maar een hobby, maar ook een passie…

21,1 kg - 20-03-2020

Interview met Mario Gijbels deel 1

Rotary 89

Interview Rini Groothuis

Rotary 80

Interview met Gunther "Poulie" Poelmans deel 2

Interview met Pouli deel 1

Rotary 67

Interview met Kurt Van Cauwenbergh deel 2

Dvd 1994

Rotary 55

Interview met Michiel Pilaar

Rotary 70

error: Inhoud van site is beschermd !!