Peter De Smedt

We schrijven 10 februari 2018 en ik ben juist terug van een 2de wintersessie op het Zuid-Franse bakkenwater Lac de Curton aka Rainbow Lake. Willem Den Deurwaarder pas aangesteld als social media verantwoordelijke voor het Grizzly Tackle team en het VBK, eigenlijk het bekendere WS-Team stuurt mij een mail met de vraag om mijn wedervaren aan papier, lees computerscherm, toe te vertrouwen. Ok, in een team zitten betekent ook dat je niet enkel aan de ontvangende kant zit maar dat ook al eens een tegenprestatie mag geleverd worden.

Ik krijg bijgevolg een resem vragen doorgestuurd die ik min of meer verhalend zal trachten te beantwoorden.Eerst en vooral, ik ben Peter De Smedt, woon te Willebroek, ben spijtig genoeg al 54 jaar en vis sedert mijn 6 jaar. Niet continu, want ben tot mijn 17 jaar vooral voetballer geweest. Ze zeiden met talent maar dat is er dan alvast nooit uitgekomen. Velen geroepen weinig uitverkoren zeg maar. In 1986 ben ik gericht op karper beginnen vissen, de anciens in the scene weten dus wel min of meer wie ik ben maar voor de jongere generatie zal dat anders liggen. Ik ben namelijk tussen 2003 en 2013 uit het vissen gestapt om competitief te gaan wielrennen.

Waarom dat dan niet even meenemen naar huis om het proper te maken?

Zo gezegd, zo gedaan en een paar weken later zat ik aan de oevers van het Zeekanaal, waar ik een boogscheut afwoon, knollen te vangen. En opnieuw vertrokken waren we..

Het werd een hernieuwde kennismaking met een passie die ik lang had opgezogen als zuivere lucht en het beviel mij wonderwel. Echter, de intensiteit zoals waarmee ik er vroeger tegenaan ging, die wilde ik temperen, alleen al vanwege de bedenkelijke blik die ik regelmatig toegeworpen kreeg van mijn eega. In al die visloze jaren waren er wel nog met enkele mensen uit het karpervissen contacten gebleven. Patrick Bauwens, ook regelmatig fietser overigens hoorde ik nog vrij frequent en af en toe Kris Van Looy vanwege ons gezamenlijke hobby, koi houden.

Langzamerhand bouwde ik terug op wat ik lang geleden achter mij had gelaten. En kwam tot de vaststelling dat het routineuze er helemaal uit was. Waar ik bvb vroeger een lood op 1m² gooide op 50 of 60m afstand leek die discipline alvast volledig verleerd. Tot vandaag is dat nog altijd niet optimaal alhoewel ik wel al terug redelijk uit de voeten kan. Het kabbelde rustig aan verder tot ik begin 2015 Kris weer aan de lijn kreeg en hij mij compleet verrastte met de vraag of ik hem wilde vergezellen voor een Rainbow sessie in november van dat jaar. Qua retour kon dat wel tellen en ik ben er dan ook graag op ingegaan. De start van mijn Rainbowgang werd ingezet en ondertussen heb ik er reeds 6 sessies opzitten.

Over mijn twee laatste sessies ga ik een beetje trachten te beschrijven hoe ik die beleefd heb, waar ik nog al wat aandacht aan heb besteed en waar hopelijk mensen die ook voor hun eerste keer de mogelijkheid krijgen om er te vissen ook wat aan kunnen hebben. Het is ergens maart 2018 als ik via Alijn Danau de vraag krijg om een boeking te wisselen. Dit om iemand anders terwille te zijn die in zijn eigen boekingsweek niet kon gaan. Normaal had ik november op stek 21 op de planning , doch dit werd december op stek 1-2. Dit vond ik overigens interessant want ik zou 6 weken later 1-2 nog eens aandoen, dus kon ik in de 2de sessie gebruik maken van alle opgedane ervaring eerder. Wat ik mensen aanraad is om voorafgaandelijk te trachten om zoveel mogelijk informatie te vergaren. Er zijn genoeg Rainbow experten te vinden en ik ben vrij zeker dat info nogal vrij makkelijk zal gedeeld worden. Naast Kris Van Looy had ik in juli vorig jaar ook nog een sessie gevist met Pascal Praet, eigenaar van EFB, en die heeft mij heel kwistig van goede info voorzien zodat ik mij al een goed beeld kon vormen van wat mij te wachten zou staan. Want Rainbow is geen referentie voor een doorsnee water, elke stek ziet er compleet anders uit en vraagt andere aandachtspunten.

Het is dan ook vrij snel december als ik mij op pad begeef voor de eerste sessie samen met Michael Van Der Putten. Kris en Pascal hadden andere plannen en dus moest ik iemand zoeken om mij te vergezellen. Michael die met zijn firma Exclusive Baits zowat achter mijn hoek zit is mijn vaste bollenroller, ik krijg namelijk enkel mix aangeleverd en daar hij mij al zo dikwijls goed geholpen heeft bied ik hem een sessie aan. Het ene plezier is het andere waard, toch ? Lang hoeft ie er overigens niet over na te denken. De gele hesjes toestanden in Frankrijk doen ons Parijs vermijden maar op een goede 11u staan we toch aan de oever van het meer dat de komende week zal bevist worden.

Zoals gebruikelijk is kiest de persoon die de boeking heeft de plaats waar hij wil zetten, links of rechts op de stek en ik had mij al .

voorgenomen 2x dezelfde kant te kiezen. Stek 1 voor mij dus, en Michael op 2. Kampement wordt opgezet en in de namiddag worden spots verkend en hengels uitgelegd. Ik kies voor een vrij uitgebreide particlemix die ik nog aanvul met sweetcorn, zeer stevig gezoet. Als boilie opteer ik voor de Nuttymix van WS en heb van Pascal ook een paar kilo-tjes Decennia bolletjes meegekregen. Een gevolg van een uitvoerige conversatie over winterboilies eerder gevoerd. Ik vis ze de eerste dagen naast mekaar, gelijk verdeeld op elk twee hengels.

Qua rig hou ik het vrij simpel, ik gebruik 35lb TNT Jell-y-Wire in combinatie met een Solar 101, toch wel de haak voor Rainbow. Een TNT tungsten line aligner erop en die rig wordt elks voorzien van een snowman presentatie. Deze set-up is voldoende sterk voor deze stek. Op andere stekken waar meer kracht nodig is zet ik Kryston Gold in als rigmateriaal, 45lb en oersterk en schuurbestendig. De eerste dagen regent het (te)veel, iets wat de resultaten op Rainbow niet ten goede komt is mijn gedacht. De eerste weersverbetering doet gelijk het account openen en de eerste twee vissen waaronder een bijna 22kg spiegel komen op kant. Owkee, naar Bow normen niets speciaals maar het is winter, vis is vis. Er wordt gevist op diepten tussen 4 en 5.5m waarbij ik de grens opzoek tussen zacht en hard. Ondanks het redelijk afwezig zijn op deze stek van obstakels opteer ik steevast voor een markerfloat op de lijn waardoor er geen vrijstaande lijn over de bodem komt te liggen en bij het drillen het altijd duidelijk is waar de vis zich naartoe beweegt. Als hoofdlijn gebruik ik 25honderste Berkeley Whiplash. Die trekt een ontieglijke 80lbs en wordt gecomplementeerd met een 1m lange voorslag van 80honderste extra schuurbestendig Berkeley Big Game Fluorocarbon. Lijkt overkill maar is het niet, hout vasthouden maar tot op heden is mijn landingsratio 9 op 10. Twee lossers en 1 vis die zich had vastgezwommen op een klein obstakel en zich van de haak wist te ontdoen. Dit toch op een totaal aantal aanbeten van iets boven de 30 momenteel. Op donderdag breekt de zon door en blaast de wind eindelijk recht bij mij de hoek in. Dit is wat ik nodig heb en na een kleinere vis krijg ik een snoeiharde beet op één van mijn hengels. Mijn slip staat erg strak afgesteld en de hengel die vast gefixeerd zit in de rod rest vangt de eerste klappen op. De boot in en in no-time ben ik boven de vis. Dit lijkt een betere vis, laat zich niet direct zien maar na enige tijd geeft ie zich toch gewonnen. De eerste wintervijftiger is een feit en ik ben maar wat blij met deze blok van een schub. De laatste dag brengt nog een dertiger op kant. Ik ben dan ook gelukkig met het resultaat van 5 vissen daar er in deze week op het ganse meer door 22 vissers een 20-tal vissen gevangen worden? Blanken hoort er ook bij op Rainbow, heb ikzelf ook al gehad, en Michael ondervind eveneens dat het geen evidentie is om wat te vangen want hij scoort ook een visloze sessie. Dat is part of the game en zelfs de meest ervaren vissers worden er vroeg of laat mee geconfronteerd. Echter, de omgeving, natuur, beleving maken veel goed en Michael krijgt volgend jaar zijn herkansing wel.

We zijn in no time 6 weken verder als de 2de sessie zich al aandient. Het is nu eerste week februari en dan denk je aan vriezen en sneeuw. Doch dit blijkt nogal mee te vallen. Ik heb deze keer weer het gezelschap van Kris van Looy. Ervaren rat, euh rot, die inmiddels ergens rond de 40 sessies op dit water heeft gevist. Ik hoef niet te zeggen dat dit mijn eigen ervaring opdoen sneller laat gaan dan dat ik het zelf allemaal moet uitzoeken. Ik merk dan ook dat mijn vertrouwen in mijn eigen visserij er met rasse schreden toeneemt. We besluiten ditmaal onze start iets anders aan te pakken. We vertrekken zoals gebruikelijk op vrijdagmorgen maar ipv direct naar het water te rijden,

’s avonds te gaan eten in de gekende Brochetterie en daarna onze bedchair open te plooien in het clubhuis om daar te overnachten rijden we naar een in de buurt gelegen hotel. Voor nog geen 40 euro pp reserveer ik een kamer en eten we ’s avonds een lekkere maaltijd in het hotel. Een rustige nacht later staan we ’s morgens op, een verkwikkende douche en lekker ontbijt achter de kiezen en off we go naar het water. Voor herhaling vatbaar !

De eerste dag vertaald zich zoals altijd in opstellen kampement en lijnen inleggen. Bij mij gaat dit natuurlijk erg gezwind, de stek zit nog vers in mijn geheugen. Als aas heb ik weer mijn Nuttymix mee en ook een extra zoete birdfoodbol van WS mix rijkelijk geflavoured met EMIC aka Evaporated Milk Ice Cream. Absoluut een topflavour die binnen het team veelvuldig gebruikt wordt. Heeft een mierzoete smaak en geur, en ik gebruik het zowel in vloeibare als in poedervorm. Ik voorzie het haakaas eveneens van een behoorlijke portie EMIC met zelfs bijkomend wat LSMBE, Liquid Sweet Milk Bait Enhancer. In koud water absoluut een killer. Ook de particlemix is weer van de partij maar die heb ik nu nog extra voorzien van gecrunshte boilies en grondvoer. Dit allemaal gemengd met een zoete tijgenotensiroop. Valt het op dat ik een liefhebber van zoet ben ? Qua rig doe ik precies eender doch pits er een paar cm in lengte af. Het water is nog enkele graden gedaald en ik vermoed de vis toch wat trager en slomer als in december. Met enige verbazing heb ik de volgende morgen al twee vissen op kant. Kleinere vissen weliswaar maar ik weet dat er dan vroeg of laat een beter exemplaar tussen loopt, zaak is de handel aan de praat te houden. Ook Kris is inmiddels in gang geschoten alhoewel het de 3de kleine vis op rij is. De volgende dagen verlopen met wat up en downs. Ik blank een dag, krijg dan weer een aantal aanbeten en Kris trekt de eerste betere vis over de koord, een hoge dertiger.

Op donderdagmiddag besluit ik dan een hengel die al 5 dagen op een hotspot ligt weg te trekken omdat ik vermoed dat de vissen hoger zitten. Ik weet dat die hotspot, als er een vis afkomt meestal iets groot oplevert, maar neem toch het risico. Ik leg deze op een aflopend talud een 15m naast een omgevallen boom die met lange tentakels nog in het water ligt. Dat is een risico omdat een vis zonder lijn te nemen die boom kan bereiken. Ik voorzie dan ook bij een eventuele aanbeet dat ik eerst tracht om een 20m lijn te winnen alvorens ik de boot instap. Het blijkt een gouden zet te zijn geweest. Om iets voor middernacht gaat de beetmelder af van deze hengel die ik van de steun rits en waar ik gelijk druk op zet. Verdomme, wat is dit nu, lijkt wel een brasem, die eerste meters. Tot ik een behoorlijke snok op de lijn krijg en ik maak dat ik boven de vis ben met de boot. Brasem? Nee hoor, ineens hangt er een zakje zand aan mijn hengel. Als ik wat later in het schijnsel van mijn hoofdlamp een imposante spiegel zie bovenkomen weet ik dat er weer een vijftiger in de net zit. Een vis in de retainersling of bewaarzak houden is verboden op Rainbow en aan die regel hou ik me ook netjes. De stek wordt verlicht en de vis gefotografeerd. Ook de hengel moet er nog terug in en zo ben je snel twee uur verder. Die nacht moet ik er overigens nog een keer uit, maar ditmaal is het weer een kleiner exemplaar. Ik ben nog erg hoopvol voor de laatste dag maar alle hengels hebben zich in stilzwijgen gehuld. Ik sluit dan ook deze wintersessies af met een erg goed gevoel. Twee keer een vijftiger in de winter is toch mooi meegenomen. Alhoewel dit in sommige perioden a piece of cake is op Rainbow blijkt er in de winter ook veelvuldig geblankt te worden. Maar can’t wait to go back !

error: Inhoud van site is beschermd !!